Super Mario Galaxy: Η Ταινία (με υπότιτλους)

Αν το «The Super Mario Galaxy Movie» διέθετε έστω ένα μέρος της φαντασίας που χαρακτήρισε το αντίστοιχο platform game του 2007 «Super Mario Galaxy», τότε ίσως να μιλούσαμε για μια από τις πιο ευρηματικές animated προτάσεις της εποχής. Αντί αυτού, έχουμε τελικά ένα υποδεέστερο σίκουελ: μια υπερφορτωμένη παραγωγή που ίσως ικανοποιήσει τους gamers, αλλά είναι πιθανό να εξαντλήσει όλους τους υπόλοιπους. 

Η πλοκή πέρα από προσχηματική είναι και προβληματικά επεισοδιακή. Η ταινία μεταπηδά με καταιγιστικό ρυθμό από το ένα set piece στο άλλο, χωρίς να επιτρέπει στον θεατή να επεξεργαστεί όσα συμβαίνουν. Ο ρυθμός είναι τόσο αδιάκοπος, που δεν αφήνει περιθώριο ούτε για την ανάπτυξη συναισθήματος ούτε για ουσιαστικό χιούμορ.

Οι ήρωες - διαχρονικά icons της ποπ κουλτούρας - εμφανίζονται εδώ απροσδόκητα… άχρωμοι! Ο Μάριο, η Πιτς, ο Λουίτζι και ο Γιόσι στερούνται της παιγνιώδους γοητείας που τους καθιέρωσε, με αποτέλεσμα οι «κακοί» να μοιάζουν συχνά πιο ενδιαφέροντες. Η σχέση του Μπάουζερ με τον γιο του αποτελεί μια από τις ελάχιστες απόπειρες συναισθηματικού βάθους, χωρίς όμως να αναπτύσσεται επαρκώς.

Σε επίπεδο αισθητικής, η ταινία ακολουθεί πιστά τη συνταγή της Illumination: έντονα χρώματα, στιλπνές επιφάνειες, αδιάκοπη κίνηση και χιουμοριστικά gags - συχνά δανεικά, από τα «Minions» ως τον Σλοθ της «Ζωούπολης». Το αποτέλεσμα εντυπωσιάζει αρχικά, αλλά σύντομα γίνεται κουραστικό.

Εν τέλει, πρόκειται για μια ταινία που θαυμάζεις επιφανειακά αλλά «δεν σε βάζει στο παιχνίδι» ουσιαστικά. Οι αμέτρητες αναφορές λειτουργούν ως αυτοσκοπός και όχι ως οργανικό μέρος της αφήγησης, δημιουργώντας την αίσθηση ενός καταιγισμού εικόνων αντί για μια συνεκτική ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Και κάπου εκεί χάνεται το βασικό ζητούμενο, η αίσθηση περιπέτειας και φαντασίας που έκανε το πρωτότυπο υλικό τόσο ξεχωριστό.

Ίσως τελικά να ικανοποιήσει τους μικρούς θεατές ή τους φανατικούς του είδους. Για όλους τους υπόλοιπους, όμως, το αποτέλεσμα μοιάζει αναπόφευκτα με… game over. Είπαμε, πάνω απ’ όλα το fan service και κόσμοι έτοιμοι για κατανάλωση, όχι προς εξερεύνηση.