Ο Ντουέιν Τζόνσον θέλει Όσκαρ: Κασκαντέρ με άνοια στο «Free Byrd» της Artists Equity - νεα , ειδησεις || cinemagazine.gr
9:31
8/7

Ο Ντουέιν Τζόνσον θέλει Όσκαρ: Κασκαντέρ με άνοια στο «Free Byrd» της Artists Equity

Ο 42χρονος Γκρεγκ Κουένταρ, διαδοχικά υποψήφιος για Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου το 2025 και το 2026, επεξεργάζεται το σενάριο και σκηνοθετεί.

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Ο Ντουέιν Τζόνσον δεν αστειευόταν με το Smashing Machine, οι τάσεις του προς ένα άλλο σινεμά είναι υπαρκτές, «θέλει Όσκαρ». Και το ότι διαλέγει να υποδυθεί χαρακτήρα με ιατρικό πρόβλημα, τον φέρνει ένα δράμι πιο κοντά - τουλάχιστον στην υποψηφιότητα. Ίσως γι' αυτό να έχει χάσει και τόσα κιλά, ειδάλλως θηριώδης τόσο που είναι δεν περνά για κασκαντέρ-μοτοσικλετιστής ούτε γι' αστείο. Αλλά ας μην προτρέχουμε.

Το Free Byrd βασίζεται σε σενάριο του περίφημου Black List (τα καλύτερα σενάρια που δεν έχουν μπει σε παραγωγή), ανήκει στον Τζον Μπόιερ και τώρα ο Γκρεγκ Κούενταρ το επεξεργάζεται για να πάρει την μορφή που θέλει στην ταινία που πρόκειται να σκηνοθετήσει. Του την παράγουν ο Ντουέιν Τζόνσον και μια αρμαθιά άλλοι, όλοι υπό την αιγίδα της αγαπητής Artists Equity των Μπεν Άφλεκ και Ματ Ντέιμον.

Η ιστορία θέλει έναν κασκαντέρ μοτοσικλέτας στο Λας Βέγκας που ετοιμάζεται για ένα φοβερά ριψοκίνδυνο τελευταίο άλμα, ενώ ταυτόχρονα αποκρύπτει από όλους, ακόμα και τον μηχανικό-αδελφό του, ότι υπάρχει διάγνωση άνοιας να τον βαραίνει.

Ο Γκρεγκ Κουένταρ έχει οσκαρικό υλικό στα χέρια του, τουλάχιστον αλλοτινά οσκαρικό, και το ότι έρχεται με δύο κολλητές οσκαρικές υποψηφιότητες (για το Sing Sing και το Train Dreams) φαίνεται να δρομολογεί καλό σερί. Το σενάριο της ταινίας, προτού φτάσει στα χέρια του έχει υποστεί και μια ακόμα μορφοποίηση από τους Μάικλ Σβαρτς και Τάιλερ Νέλσον (του The Peanut Butter Falcon - αναστεναγμό για την Ντακότα να προσθέσουμε εμείς.)

Με το καλό Ντούειν, συμπαθέστατε Ντουέιν. Διάγεις καιρούς μεγάλης ενεργητικότητας, είσαι στην Moana της Ντίσνεϊ, θα είσαι στο επόμενο Τζουμάντζι, γιατί κάπως πρέπει να επιβεβαιωθεί ένα box office status (το Smashing Machine ήταν καταστροφικό επί τούτου), αλλά η διαδρομή φαίνεται να περνά και από το Lizard Music του Μπένι Σαφντί.

Με το καλό.