Συνέντευξη Χονγκ Τσάου: «Πιστεύω πως ο Τζέικομπ ήταν ιδανική επιλογή για τον συγκεκριμένο ρόλο»
Με αφορμή την κυκλοφορία της νέας κινηματογραφικής μεταφοράς του κλασικού μυθιστορήματος «Ανεμοδαρμένα Ύψη», η Χονγκ Τσάου μιλά για τη συνεργασία της με την Έμεραλντ Φένελ και την προσέγγισή της στον ρόλο της Νέλλυ.
Η βραβευμένη και υποψήφια για Όσκαρ Χονγκ Τσάου («Η Φάλαινα) έχει ξεχωρίσει για τις ερμηνείες της σε απαιτητικές παραγωγές και για τις συνεργασίες της με σπουδαίους δημιουργούς όπως ο Πολ Τόμας Άντερσον («Έμφυτο Ελάττωμα») και ο Αλεξάντερ Πέιν («Μικρόκοσμος»). Επιλέγει συχνά ρόλους που τους προσεγγίζει με μία ξεχωριστή εσωτερικότητα και ένα ειδικό δραματικό βάθος, από τους ηθοποιούς που κάνουν εύληπτη την παρουσία τους χωρίς να βασίζονται στην ένταση ή στο μέγεθος του ρόλου.
Στη νέα εκδοχή του κλασικού έργου της Έμιλι Μπροντέ, η Τσάου διασώζεται μέσα στο βαρυφορτωμένο όραμα της Έμερλαντ Φένελ (διαβάστε τη γνώμη μας για την ταινία εδώ). Ενσαρκώνει μια Νέλλυ σύνθετη και κομβική, μία σιωπηλή παρατηρήτρια μιας θυελλώδους ιστορίας αγάπης, που όταν αποφασίζει να «μιλήσει» δρομολογεί και τις τραγικές εξελίξεις της ταινίας.
Με τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» ήδη στις αίθουσες, η Χονγκ Τσάου ανοίγει τα χαρτιά της για τη δημιουργική της σύμπραξη με την Έμεραλντ Φένελ, μιλά για τους γοητευτικούς συμπρωταγωνιστές της και φωτίζει τη δική της, προσωπική διαδρομή προς τη Νέλλυ.
Η προετοιμασία της για τον ρόλο της Νέλλυ στα «Ανεμοδαρμένα Ύψη»
Έχω συμμετάσχει σε αρκετές παραγωγές που βασίζονταν σε μυθιστορήματα, θεατρικά έργα ή graphic novels, και πάντοτε ήμουν συνεπής και μελετηρή — έκανα την προετοιμασία μου και διάβαζα το πρωτότυπο έργο. Στην πράξη, όμως, αυτό δεν αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμο. Το τελικό αποτέλεσμα διέφερε σχεδόν πάντα αισθητά, καθώς το όραμα του σκηνοθέτη απείχε πολύ από το βιβλίο.
Σε αυτή την περίπτωση, το μόνο που με ενδιέφερε ήταν η συνεργασία με την Έμεραλντ Φένελ. Της εκμυστηρεύτηκα μάλιστα ότι δεν θυμόμουν, ούτε γνώριζα σχεδόν τίποτα για τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη». Δεν πιστεύω ότι τα είχα διδαχθεί στο σχολείο — για κάποιο λόγο δεν εντάσσονταν στο πρόγραμμα σπουδών εκεί όπου μεγάλωσα, στη Λουιζιάνα.
Το μόνο που ήθελα ήταν να είμαι ουσιαστικά παρούσα, να ανταποκριθώ σε ό,τι μου ζητηθεί και να αφεθώ ολοκληρωτικά στον κόσμο της Έμεραλντ, γιατί είναι αληθινά ξεχωριστός. Διαφορετικός. Ιδιόρρυθμος. Απρόβλεπτος. Απόλαυσα πραγματικά το να βυθίζομαι στο όραμά της.
Για τον χαρακτήρα της Νέλλυ
Είχαμε κάνει νωρίτερα μια συνάντηση με την Έμεραλντ, όπου μου εκμυστηρεύτηκε ότι η Νέλλυ αποτελούσε για εκείνη έναν ιδιαίτερα απαιτητικό χαρακτήρα, κυρίως ως προς τον ρόλο και τη λειτουργία της μέσα στο σενάριο. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων προσεγγίσαμε τις σκηνές με διαφορετικές ερμηνευτικές εκδοχές, ώστε να έχει τη δυνατότητα, στο μοντάζ, να κατευθύνει τον χαρακτήρα προς όποια κατεύθυνση έκρινε καταλληλότερη.
Στη δική της εκδοχή της ιστορίας, η Νέλλυ είναι η στενή σύντροφος της Κάθι. Έχουν μεγαλώσει μαζί από την παιδική τους ηλικία και τις συνδέει ένας πολύ δυνατός δεσμός, σχεδόν αδελφικός. Αυτή η ισορροπία, όμως, ανατρέπεται με την άφιξη του Χίθκλιφ, ενός ορφανού αγοριού που ο πατέρας της Κάθι παίρνει υπό την προστασία του. Η παρουσία του γίνεται η αφορμή για την απόσταση που αρχίζει να δημιουργείται ανάμεσα στα δύο κορίτσια. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως η Κάθι παραμένει πάντα στην καρδιά της Νέλλυ — είναι το πρόσωπο που τη νοιάζεται περισσότερο από κάθε άλλον.
Για τον χαρακτήρα της Κάθι
Η Κάθι είναι κακομαθημένη, εκρηκτική, αστεία, έντονη, συναισθηματική, αλλά και απίστευτα παθιασμένη, στοργική. Πρόκειται για μια τραγική ιστορία αγάπης και είναι εξαιρετικά δύσκολο για τη Νέλλυ, τον δικό μου χαρακτήρα, να στέκεται και να βλέπει την καταστροφή να έρχεται. Νομίζω πως είναι μπροστά από όλους τους άλλους. Είναι πιο ψύχραιμη και, λόγω των συνθηκών της ζωής της, δεν της επιτρέπεται να παρασύρεται τόσο από τα συναισθήματα.
Η Έμεραλντ Φένελ στα γυρίσματα της ταινίας
Για τη Μάργκο Ρόμπι ως ηθοποιό και παραγωγό
Η Κάθι είναι κακομαθημένη, παρορμητική, με έντονο ταμπεραμέντο και χιούμορ· βαθιά συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα γεμάτη πάθος και τρυφερότητα. Η ιστορία είναι ένας τραγικός έρωτας και για τη Νέλλυ - τον χαρακτήρα που υποδύομαι - είναι τρομερά επώδυνο να παρακολουθεί αμέτοχη την πορεία προς την καταστροφή. Έχω την αίσθηση πως βλέπει τα πράγματα πιο καθαρά από τους υπόλοιπους, σαν να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά. Είναι πιο συγκροτημένη και, εξαιτίας των βιωμάτων και των συνθηκών της ζωής της, δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνεται τόσο εύκολα στα συναισθήματά της.
Για τον Τζέικομπ Ελόρντι ως Χίθκλιφ
Δεν γνωρίζω ακριβώς πώς σκιαγραφείται ο Χίθκλιφ στο μυθιστόρημα ούτε ποια είναι η επικρατούσα άποψη του κοινού για εκείνον. Στην ταινία, πάντως, προβαίνει σε ιδιαίτερα σκληρές πράξεις. Το γεγονός ότι τον υποδύεται ένας ηθοποιός όπως ο Τζέικομπ έχει μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί ο ίδιος αποπνέει μια φυσική, έμφυτη πραότητα. Από αυτή την αντίθεση προκύπτει μια ξεχωριστή «χημεία» ανάμεσα στον ηθοποιό και τον ρόλο. Χωρίς αυτή τη διάσταση, θα ήταν πιθανότατα πολύ πιο δύσκολο για το κοινό να παρακολουθεί έναν ανδρικό χαρακτήρα να διαπράττει τόσο τρομερές πράξεις και, παρ’ όλα αυτά, να επιθυμεί να τον κατανοήσει ή ακόμη και να τον υποστηρίξει. Πιστεύω, λοιπόν, πως ο Τζέικομπ ήταν ιδανική επιλογή για τον συγκεκριμένο ρόλο.
Για την ομορφιά της ταινίας
Με τράβηξε σε αυτό το πρότζεκτ και η ομάδα των εξαιρετικών ανθρώπων που συμμετείχαν. Όταν πας σινεμά, θέλεις να σε πάρει μαζί του ένα ταξίδι, να σε μεταφέρει σε έναν άλλον κόσμο. Εκτίμησα ιδιαίτερα το θάρρος της Έμεραλντ, ειδικά στον τρόπο που αντιπαρέθεσε τα δύο σπίτια - τα Ανεμοδαρμένα Ύψη και το Thrushcross Grange - δημιουργώντας δύο εντελώς διαφορετικές, σχεδόν αντικρουόμενες ατμόσφαιρες.
Είχα ξανασυνεργαστεί με τη σκηνογράφο Σούζι Ντέιβις και γνωρίζω πόσο εντυπωσιακούς κόσμους μπορεί να χτίσει· είναι πραγματικά μοναδική. Στο συγκεκριμένο πλατό, τα πάντα είχαν μια απίστευτη ομορφιά στην αφή. Ακόμη και τα Ανεμοδαρμένα Ύψη, με τη σκληρότητα και την τραχύτητά τους, διέθεταν μια δική τους, ιδιαίτερη αισθητική.
Παράλληλα, τα κοστούμια της Ζακλίν Ντουράν ήταν απλώς αριστουργηματικά - έργα τέχνης που θα μπορούσαν άνετα να εκτεθούν σε μουσείο ή σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση στο Met. Και φυσικά, η κινηματογράφηση του Λάινους Σάντγκρεν μάς άφηνε καθημερινά άφωνους· καρέ που δεν θα περίμενες να είναι τόσο όμορφα, ήταν πανέμορφα στην πραγματικότητα. Ήταν ονειρική εμπειρία να συμμετέχω σε αυτή την ταινία.
Το «Ανεμοδαρμένα Ύψη» θα κάνει το κοινό να νιώσει…
Το «Ανεμοδαρμένα Ύψη» θα σας πλημμυρίσει με μια βαθιά αίσθηση λαχτάρας.









