Νέα ακαδημαϊκή σοδειά: Η Ακαδημία των Όσκαρ προσκαλεί την «τάξη του 2026»

Η Ακαδημία Τεχνών κι Επιστημών αιμοδοτείται με νέα μέλη, υλοποιώντας την υπόσχεση για ποικιλομορφία, συμπερίληψη και...δημοκρατικότητα εν τέλει στις αποφάσεις της. Μεταξύ των 529 προσκεκλημένων της τάξης του 2026 θα βρούμε νεαρούς πρωταγωνιστές (Ελόρντι, Ορτέγκα, Τεγιάνα Τέιλορ, Τζος Ο' Κόνορ, μεταξύ πολλών), ορισμένους παλαιότερους που θα διερωτώσουν και γιατί να μην είναι ήδη μέλη (Ματιέ Αμαλρίκ, Πάντι Κονσιντάιν), μια συμπάθεια (Μπιλ Σκάρσγκαρντ), μια ισόβια λατρεία (Στίβεν Φράι), θα βρούμε γραφιάδες και σκηνοθέτες, μερικοί μάλιστα καλεσμένοι και των δύο κατηγοριών και πρέπει να διαλέξουν στρατόπεδο (αδέλφια Σαφντί, Όλιβερ Λαξ), νέα πρόσωπα της Σκηνοθεσίας (Ζακ Κρέγκερ) αλλά βέβαια και πρόσωπα από κάθε μεριά της δουλειάς. Μια εξ αυτών και η Ολυμπία Μυτιληναίου που προσκλήθηκε από τον Κλάδο των Διευθυντών Φωτογραφίας, σε ένδειξη αναγνώρισης και τιμής για την άνω της 30ετίας παρουσίας της στη δουλειά. Εύγε.

Η λίστα περιλαμβάνει 95 υποψηφίους για Όσκαρ, 21 νικητές. Ακόμα πιο σημαντικά για την τρέχουσα θεώρηση περιλαμβάνει 56% παρουσιών από υπο-εκπροσωπημένες κοινότητες, 53% από 60 χώρες εκτός ΗΠΑ και 42% γυναικών. Ειδικά ο αριθμός της υπο-εκπροσώπησης ανήλθε εκεί από το 45% της περασμένης χρονιάς. Ένα ακόμα βήμα ξεφτίσματος του #OscarsSoWhite. Αν όλοι οι προσκληθέντες δεχθούν την πρόσκλησή τους ο αριθμός των μελών θα φτάσει το μεγαθηριακό 11.319, ενώ αυτός των με δυνατότητα ψήφου το 10.338. Τότε το 36% θα είναι γυναίκες, το 25% από υποεκπροσωπημένες κοινότητες και το 22% θα είναι διεθνές (δηλαδή εκτός ΗΠΑ).

Σημασία έχει, λέμε εμείς, ή καλύτερα ο υπογράφων γιατι δεν θα συμφωνούν όλοι, αυτοί που καλούνται να καλούνται επειδή ξέρουν αποδεδειγμένα καλά τη δουλειά τους και η ψήφος τους έχει βάρος και αντιπροσωπεύει (μια) αισθητική. Και αυτή είναι μια μεγάλη συζήτηση. Κυρίως διότι από τη μια τηςκουβέντας θα είναι οι γνώστες και από την άλλη εκείνοι που θα ενδιαφέρονται πρωτίστως να μην υπάρχει «ο ελιτισμός του γνώστη». Όπερ σημαίνει οι επαγγελματίες και οι προστάτες μιας (εκάστοτε) ιδεολογίας. Χωρίς φυσικά να ξεχνάμε ότι όλα αυτά είναι και ελαφρώς προς δημοσιογραφική (βλέπε λαϊκή)  κατανάλωση, αφού σημασία δεν έχει μόνο το πόσα και ποια είναι τα μέλη, αλλά το ποιος αποφασίζει πόσα και ποια είναι τα μέλη. Αυτός μπορεί να φροντίζει για εικόνα συμπερίληψης ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει ουσία διαιώνισης ιδεολογίας. Είπαμε, μεγάλη συζήτηση.

Εδώ, στο άρθρο του Variety, από όπου και αντλούμε το υλικό της είδησης, μπορείτε να βρείτε πλην του άρθρου και την πλήρη λίστα των προσκεκλημένων της Τάξης του 2026.